Η Αυτοεκτίμηση είναι η αίσθηση της προσωπικής μας αξίας. Πολλοί παράγοντες συμβάλλουν στη διαμόρφωσή της, ιδιαίτερα εκείνοι που βοηθούν ένα άτομο να νιώθει μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση για τον εαυτό του, κάτι που αποτελεί θεμέλιο για την προσωπική έμπνευση και την αίσθηση επιτυχίας στη ζωή. Στο μονοπάτι της Πνευματικής Ανάληψης, η αναγνώριση της σημασίας της οικοδόμησης χαρακτήρα ως απαραίτητο μέρος της αγάπης και της αποδοχής του εαυτού είναι κρίσιμη, προκειμένου να προχωρήσουμε μέσα από μπλοκαρίσματα της αυταπάτης. Όταν έχουμε χαμηλή αυτοεκτίμηση, οι φυσικοί αμυντικοί μηχανισμοί μας ενεργοποιούνται μπλοκάροντας την πρόοδό μας να προχωρήσουμε και να εξελιχθούμε στη ζωή.
Κάποιος που κατανοεί ότι είναι ένα αγαπημένο και άξιο πνευματικό δοχείο για το Πνεύμα της Πηγής του Θεού, θα αρχίσει να μαθαίνει ότι η αγάπη για τον εαυτό βρίσκεται στον πυρήνα της αποδοχής του εαυτού, η οποία είναι η ποιότητα που πρέπει να οικοδομήσει κανείς για να νιώσει και να βιώσει πραγματικά την αγάπη του Θεού για όλους μας. Μόλις νιώσουμε αγάπη για τον εαυτό μας, χτίζουμε εσωτερική αυτοπεποίθηση, η οποία χτίζει περαιτέρω την εμπιστοσύνη μας στη ζωή.
Όσο μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση έχει ένα άτομο, τόσο πιο συγκεντρωμένο και αποφασισμένο είναι στο να στοχεύσει στην επίτευξη μιας καλύτερης κατάστασης στη ζωή, ανεξάρτητα από το αν πρόκειται για καριέρα, επιτυχία, πνευματικό σκοπό, έμπνευση, οικογένεια ή προσωπικούς στόχους. Μια ειρηνική και ολοκληρωμένη ζωή είναι πιο πιθανή όταν κάποιος αναζητά την εσωτερική αλήθεια και την αυτογνωσία, ενώ ταυτόχρονα χτίζει μια σχέση με τον Θεό και μια σχέση με τον εαυτό. Όταν χτίζουμε μια σχέση με τον εαυτό μας, αυτό μπορεί να σημαίνει ότι περνάμε μέσα από εμπειρίες οικοδόμησης χαρακτήρα που δεν προτιμάμε. Πρέπει να υπερβούμε τους φόβους μας για να βιώσουμε την επίτευξη του να ξεπερνάμε τους αντιληπτούς νοητικούς μας περιορισμούς. Εάν οι νοητικοί μας περιορισμοί ή η αυτοδικαίωση διέπουν τις πράξεις μας, θα καθυστερήσουμε στην ανάπτυξή μας και θα πέσουμε σε χαμηλή αυτοεκτίμηση.
Η Αυτοεκτίμηση Κάνει Καλύτερες Επιλογές
Η αυτοεκτίμηση μπορεί επίσης να ευθυγραμμιστεί για να βοηθήσει ένα άτομο να κάνει καλύτερες επιλογές, ειδικά όταν πρόκειται για την ανάπτυξη του προσωπικού χαρακτήρα, την βελτιωμένη μάθηση και τις δεξιότητες αντιμετώπισης στη ζωή, που συχνά οδηγούν σε μεγαλύτερη αφθονία. Η αυτοεκτίμηση βελτιώνει τη διανοητική και συναισθηματική διαύγεια. Η αυτοεκτίμηση στην προσωπικότητα ενός ανθρώπου ξεκινά από τη γέννηση, μέσω της γονικής μέριμνας, περιβαλλοντικών και άλλων παραγόντων. Καθώς η συνείδηση ενός ατόμου αναπτύσσεται και διαμορφώνεται στην ενήλικη ζωή, τότε είναι που το άτομο αρχίζει να μετράει τον εαυτό του, σε σχέση με το δικό του σύστημα αξιών και πεποιθήσεων γύρω από την αυτοεκτίμηση. Στη συνέχεια διαμορφώνει τον τρόπο με τον οποίο ένα άτομο βλέπει τον εαυτό του και συγκρίνει ή αξιολογεί τον εαυτό του με το περιβάλλον ή το περίγυρό του και αρχίζει να αναρωτιέται, με συμπαθούν οι άνθρωποι και με αποδέχονται γι’αυτό που είμαι; Με θεωρούν οι άλλοι ως παράδειγμα ή έμπνευση για τους γύρω τους; Πώς με βλέπουν οι άλλοι; Ποια είναι η στάση και η συμπεριφορά μου απέναντι στη ζωή; Είμαι ένα άξιο και άξιο να αγαπηθεί άτομο, να εκτιμηθώ και να βιώσω αφθονία; Αυτά είναι μόνο μερικά από τα κοινά κοινωνικά ερωτήματα που βοηθούν έναν άνθρωπο να αποκτήσει αυτοκατανόηση, στα πρώτα στάδια ανάπτυξης, που βοηθούν στο να μετρήσει ή να αξιολογήσει την αξία και την προσωπική του αξία ως άτομο.
Αυτοσεβασμός
Όλοι οι άνθρωποι έχουν την ανάγκη να νιώθουν σεβασμό. Αυτό περιλαμβάνει την ανάγκη για Αυτοεκτίμηση και αυτοσεβασμό. Η εκτίμηση εκφράζει το τυπικό ανθρώπινο ένστικτο να γίνεται κανείς αποδεκτός μέσα στην κοινότητα και να αποτελεί ένα μέλος που έχει αξία για τους άλλους. Οι άνθρωποι συχνά συμμετέχουν σε δραστηριότητες που τους δίνουν την αίσθηση ότι συνεισφέρουν ή ότι έχουν κάποια αξία. Η χαμηλή αυτοεκτίμηση ή ένα σύμπλεγμα κατωτερότητας μπορεί να προκύψει από ανισορροπίες που δεν έχουν αντιμετωπιστεί ή θεραπευτεί, όπως οι αθεράπευτες συναισθηματικές συγκρούσεις. Τα άτομα με χαμηλή αυτοεκτίμηση συχνά προσπαθούν να κερδίσουν τον σεβασμό των άλλων και μπορεί να αισθάνονται την ανάγκη να αναζητήσουν φήμη ή δόξα. Ωστόσο, η φήμη και η δόξα δεν θα βοηθήσουν το άτομο να χτίσει την αυτοεκτίμηση μέχρι να αποδεχτεί αυτό που είναι εσωτερικά. Ψυχολογικές ανισορροπίες όπως η κατάθλιψη μπορεί να εμποδίσουν ένα άτομο να αποκτήσει υψηλότερο επίπεδο αυτοεκτίμησης ή αυτοσεβασμού. Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν ανάγκη για σταθερό αυτοσεβασμό και αυτοεκτίμηση. Η στέρηση αυτών των αναγκών μπορεί να οδηγήσει σε σύμπλεγμα κατωτερότητας, αδυναμία και αισθήματα ανικανότητας.
Οικοδόμηση Αυτοεκτίμησης
Η αυτοεκτίμηση, επίσημα, είναι «η διάθεση να βιώνει κανείς τον εαυτό του ως ικανό να αντιμετωπίσει τις βασικές προκλήσεις της ζωής και ως άξιο για ευτυχία». Αν και άλλοι —όπως γονείς, δάσκαλοι και φίλοι— μπορούν να καλλιεργήσουν και να υποστηρίξουν την αυτοεκτίμηση σε ένα άτομο, η αυτοεκτίμηση βασίζεται σε διάφορες εσωτερικά παραγόμενες πρακτικές. Το να είναι κανείς υπεύθυνος για τη φροντίδα του εαυτού του είναι ένας τρόπος οικοδόμησης αυτοεκτίμησης. Στο πλαίσιο του Nathan Branden, υπάρχουν έξι «πυλώνες» για τη δημιουργία και την οικοδόμηση της αυτοεκτίμησης:
Ζώντας ενσυνείδητα: η πρακτική του να έχει κανείς επίγνωση του τι κάνει την ώρα που το κάνει, δηλαδή η πρακτική της ενσυνειδητότητας.
- Αυτο-αποδοχή: η πρακτική του να αναγνωρίζει κανείς τις αλήθειες σχετικά με τις σκέψεις, τα συναισθήματα και τις συμπεριφορές του, να είναι ευγενικός προς τον εαυτό του σε σχέση με αυτά, και να είναι «υπέρ» του εαυτού του σε μια βασική, θεμελιώδη έννοια
- Αυτο-ευθύνη: η πρακτική του να αναλαμβάνει κανείς την πατρότητα των πράξεών του και να αναγνωρίζει την ικανότητά του να είναι η αιτία των αποτελεσμάτων που επιθυμεί να δημιουργήσει στη ζωή του.
- Αυτοπεποίθηση: η πρακτική του να αντιμετωπίζει κανείς τις ανάγκες και τα ενδιαφέροντά του με σεβασμό και να τα εκφράζει με κατάλληλους τρόπους .
- Ζώντας με σκοπό: η πρακτική της διατύπωσης στόχων και της διαμόρφωσης και εφαρμογής σχεδίων δράσης για την επίτευξή τους.
- Προσωπική ακεραιότητα: η πρακτική της διατήρησης ευθυγράμμισης μεταξύ των συμπεριφορών και των πεποιθήσεων κάποιου.
Ο Branden διακρίνει την προσέγγισή του για την αυτοεκτίμηση από εκείνη πολλών άλλων, μέσω της ενσωμάτωσης τόσο της αυτοπεποίθησης όσο και της αξίας στον ορισμό της αυτοεκτίμησης, καθώς με την έμφαση που δίνει στη σημασία των εσωτερικά παραγόμενων πρακτικών για τη βελτίωση και τη διατήρηση της αυτοεκτίμησης στην καθημερινή ζωή.