Όταν κατανοούμε πώς δημιουργείται ο φόβος μέσα στο σώμα, αυτό μπορεί να μας βοηθήσει να απελευθερώσουμε τη λαβή του άγχους και των προγραμμάτων φόβου. Για τον σκοπό αυτό, θα εξετάσουμε ορισμένες βασικές πληροφορίες σχετικά με το πώς η φυσιολογία του σώματος επηρεάζεται από τον φόβο και το τραύμα, καθώς και το πώς αυτό γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης από σκοτεινές δυνάμεις.
Εξοπλισμός (Hardware) Τρεις Εγκέφαλοι
Εξωτερικά: Νεοφλοιός, Αναλυτικός - Λογικός Νους (συνειδητό)
Μέση: Μεταιχμιακό Σύστημα, Συναισθηματικός - Σχεσιακός Νους (συνειδητό)
Εσωτερικά: Εγκεφαλικό Στέλεχος, Επιβίωση - Αισθητηριακός Μηχανισμός (υποσυνείδητο)
Η βιολογία μας διαθέτει τρεις σαφώς διαφορετικούς επεξεργαστές ενέργειας και πληροφοριών ή αλλιώς τρεις “εγκεφάλους”. Έχουμε επίγνωση των σκέψεων και των συναισθημάτων μας, αλλά έχουμε λιγότερη επίγνωση του τι κάνει ο εγκέφαλος επιβίωσης και πώς αυτό επηρεάζει τον τρόπο που αισθανόμαστε.
Ο εγκέφαλος επιβίωσης είναι αυτός που παίρνει το χέρι σας από τη σόμπα, πριν οι άλλοι δύο εγκέφαλοι συνειδητοποιήσουν ότι έχετε κάψει το χέρι σας. Είναι απίστευτα γρήγορος στο να ανταποκρίνεται σε ό,τι συμβαίνει στο περιβάλλον μας, προκειμένου να κρατήσει το σώμα ασφαλές. Είναι σαν κάθε ανθρώπινο σώμα να έρχεται με ένα προεγκατεστημένο πρόγραμμα λογισμικού που λέει, “Κράτα αυτό το σώμα ζωντανό”. Ας ρίξουμε λοιπόν μια ματιά στο τι συμβαίνει στα κατώτερα επίπεδα του εγκεφάλου, κάτω από το συνειδητό ραντάρ.
Λογισμικό: Προγράμματα Επιβίωσης
Ο κατώτερος εγκέφαλος λειτουργεί βασικά με τρεις τρόπους: χαλαρός, μάχη-φυγή και πάγωμα. Για να το κρατήσουμε πολύ απλό, θα χρησιμοποιήσουμε το μοντέλο του φωτεινού σηματοδότη, όπως φαίνεται στην παρακάτω εικόνα. (από τον Stephen Porges, Θεωρία του Πολυ-πνευμονογαστρικού Νεύρου).
Όταν είμαστε στο πράσινο, είμαστε χαλαροί. Η καρδιά και η αναπνοή μας είναι αργές, μπορούμε να αφομοιώσουμε το φαγητό μας, μπορούμε να κοιμηθούμε, απολαμβάνουμε να είμαστε με αγαπημένα πρόσωπα και μπορούμε να σχετιστούμε μαζί τους. Τη στιγμή που ο εγκέφαλος επιβίωσης αισθανθεί ότι υπάρχει κίνδυνος, μετακινεί τη βιολογία στο κίτρινο. Το πνευμονογαστρικό νεύρο απενεργοποιεί όλα τα όργανα κάτω από το διάφραγμα και επιταχύνει αυτά που βρίσκονται πάνω από το διάφραγμα. Παίρνουμε μια άμεση αύξηση της διαθέσιμης ενέργειας, ή υπεράνθρωπης δύναμης, αρκετή για να σηκώσει ένα μικρό αυτοκίνητο πάνω από ένα παιδί. Αυτό είναι κάτι εκπληκτικό που μπορεί να κάνει το σώμα μέσα σε κλάσματα δευτερολέπτου. Το σώμα μας σχεδιάστηκε για να το κάνει αυτό για πολύ σύντομα χρονικά διαστήματα. Δεν θέλουμε να κολλήσουμε στο κίτρινο, όπου δεν μπορούμε να χωνέψουμε το φαγητό μας, δεν μπορούμε να κοιμηθούμε και δεν μπορούμε να απολαύσουμε τα αγαπημένα μας πρόσωπα ή να σχετιστούμε μαζί τους. Συνήθως υπάρχουν δύο λόγοι για τους οποίους κολλάμε στη μάχη-φυγή. Ζούμε σε μια επικίνδυνη κατάσταση και η ακριβής εκτίμηση είναι ότι κινδυνεύουμε. Ή δεύτερον, έχουμε ένα ανεπίλυτο τραύμα από το παρελθόν, το οποίο ο κατώτερος εγκέφαλος αισθάνεται ότι συμβαίνει τώρα, στην παρούσα στιγμή.
Το να βρισκόμαστε στην Κόκκινη ζώνη είναι λιγότερο συνηθισμένο. Εδώ είναι που ο κατώτερος εγκέφαλος αντιλαμβάνεται ότι το σώμα δεν πρόκειται να επιβιώσει από την εμπειρία και το απενεργοποιεί. Το σώμα ακινητοποιείται για να “παίξει τον νεκρό”, αναισθητοποιείται για να ελαχιστοποιηθεί ο πόνος και η συνείδηση συχνά εγκαταλείπει το σώμα ή αποσυνδέεται από αυτό. Και πάλι, αυτό είναι ένα εκπληκτικό βιολογικό επίτευγμα που συμβαίνει μέσα σε κλάσματα δευτερολέπτου. Το βλέπουμε αυτό σε περιπτώσεις ισχυρών κρουστικών γεγονότων, σε πρώιμη και χρόνια κακοποίηση, όπως οι Σατανικές Τελετουργικές Κακοποιήσεις (SRA), καθώς και στον πόλεμο και στα βασανιστήρια. Τα μάτια είναι κενά, η φωνή είναι μονότονη και το σώμα είναι άψυχο ακίνητο, που σημαίνει ότι δεν υπάρχει ταραχή ή φυσιολογική κίνηση στο σώμα.
Αυτοαξιολόγηση
Εφόσον η ανθρώπινη οικογένεια ζει πλέον τόσο συχνά στη ζώνη του κίτρινου, ας εξετάσουμε πιο προσεκτικά το φάσμα του κίτρινου και τη διαφορά ανάμεσα στη μάχη και στη φυγή. Εδώ παρατηρούμε αυξανόμενα επίπεδα ενεργοποίησης στο νευρικό σύστημα. Σε μια κλίμακα από το 1 έως το 10, μπορούμε να έχουμε χαμηλού επιπέδου ενεργοποίηση, η οποία εκδηλώνεται ως αίσθηση ανησυχίας στη πλευρά της φυγής και ως ευερεθιστότητα στη πλευρά της μάχης. Στο μεσαίο εύρος, έχουμε άγχος στη πλευρά της φυγής και θυμό στη πλευρά της μάχης. Στο υψηλό άκρο, έχουμε οργή και πανικό, πλησιάζοντας το κατώφλι όπου το σώμα μεταβαίνει στο κόκκινο ή στο πάγωμα. Σε αυτά τα επίπεδα αρχίζει να εμφανίζεται κάποιος βαθμός αποσύνδεσης, όπως στο «τυφλό ξέσπασμα», όπου συχνά ένα άτομο δεν μπορεί να θυμηθεί τι έκανε ή τι είπε.
Δημιουργία Συνθηκών
Το ζήτημα με τον εγκέφαλο επιβίωσης είναι ότι δεν μπορούμε να τον ξεγελάσουμε. Αν θέλουμε να χαλαρώσουμε, πρέπει πραγματικά να δημιουργήσουμε τις συνθήκες ώστε η φυσιολογία να μετακινηθεί στο πράσινο. Αν ζούμε με ένα αρπακτικό, αν δουλεύουμε κάτω από ένα αρπακτικό, αν δεν έχουμε καλύψει τις βασικές μας ανάγκες, θα είμαστε στο κίτρινο. Έτσι, μέρος της διαδικασίας εκκαθάρισης του φόβου είναι να κάνουμε επιλογές που βοηθούν τον εγκέφαλο και το νευρικό σύστημα να αισθανθούν ασφάλεια. Καθώς αρχίζουμε να ακούμε τα σήματα στο σώμα μας — τι μας κάνει να νιώθουμε ασφαλείς και τι όχι — και ενεργούμε σύμφωνα με αυτά, δημιουργούμε τις συνθήκες για να μετακινηθούμε στο πράσινο. Η δημιουργία πιο υγιών επιλογών και πιο υγιών ορίων βοηθά πραγματικά στη διαμόρφωση αυτών των συνθηκών.
Κόκκινο: Απειλή Ζωής – Αντίδραση Παγώματος και Ακινησίας
Κίτρινο: Κίνδυνος – Ενεργοποίηση Μάχης / Φυγής, Αυτοπροστασία
Πράσινο: Ασφάλεια – Χαλάρωση, Κοινωνική Σύνδεση, Ανάπαυση και Πέψη
Άδηλη Μνήμη
Οι τρέχουσες εκτιμήσεις είναι ότι ο κατώτερος εγκέφαλος λαμβάνει περίπου 40.000 bit μονάδες δεδομένων ανά στιγμή. Αυτό είναι πάρα πολύ υλικό για να μεταφερθεί στη συνειδητή μας επίγνωση. Αυτό είναι υπερβολικά μεγάλο ποσό υλικού για να μεταφερθεί στη συνειδητή μας επίγνωση. Υπολογίζεται ότι μόλις 25–35 από αυτές τις μονάδες δεδομένων καταγράφονται σε συνειδητό επίπεδο. Αυτό είναι που αποκαλούμε ο σκληρός δίσκος του ασυνείδητου νου μας. Καταγράφει τα πάντα. Αυτό ονομάζεται άδηλη μνήμη, σε αντίθεση με την έκδηλη ή συνειδητή μνήμη. Ο σκληρός δίσκος καταγράφει τις απειλές του παρελθόντος σε μια ειδική κατηγορία, ώστε αν προκύψει ένα παρόμοιο σύμπλεγμα μονάδων δεδομένων, που υπήρχε όταν συνέβη κάτι κακό, να αντιδράσουμε ακαριαία και να περάσουμε στη ζώνη του κίτρινου πιο γρήγορα.
Διαμόρφωση του Συλλογικού
Είναι εύκολο να δούμε πώς η κατανόηση της άδηλης μνήμης μπορεί να χειραγωγηθεί από εκείνους που θέλουν να κρατούν τους ανθρώπους μέσα στον φόβο, να διατηρούν τη φυσιολογία μας στη ζώνη του κίτρινου. Στο κίτρινο είμαστε λιγότερο ικανοί να ανταποκριθούμε στη στιγμή του παρόντος· η επίγνωσή μας συρρικνώνεται και επικεντρώνεται στο να αναζητά τι πάει στραβά. Αυτό σημαίνει ότι τα πράγματα που πάνε καλά ή που είναι ασφαλή δεν καταγράφονται ως σημαντικά. Έτσι, στο κίτρινο δεν βλέπουμε πλέον την ομορφιά, δεν αισθανόμαστε άνεση, χιούμορ ή δημιουργικότητα, στοιχεία που καθιστούν δύσκολη την εμπειρία ισορροπίας στη ζωή. Αρκεί να κοιτάξετε τις σύγχρονες μορφές μέσων, είτε ειδήσεις είτε ψυχαγωγία, για να αξιολογήσετε πού προσπαθεί το κυρίαρχο ρεύμα να ρυθμίσει τα νευρικά μας συστήματα. Συνεχής ροή «έκτακτων» κακών ειδήσεων, με τα χειρότερα ανθρώπινα χαρακτηριστικά στα πρωτοσέλιδα, και ψυχοπαθείς ως κεντρικούς χαρακτήρες στις πιο δημοφιλείς σειρές. Αφού παρακολουθήσετε ειδήσεις ή ψυχαγωγία, ελέγξτε πώς αισθάνεται το σώμα σας. Η κουλτούρα του κίτρινου χτίζεται εδώ και πολύ καιρό.
Τραυματική Μνήμη
Μια γυναίκα που υπέστη σεξουαλική επίθεση σε ένα δωμάτιο από κέδρο, μπορεί να αναπτύξει αποστροφή προς τη μυρωδιά του κέδρου χωρίς να κάνει τη σύνδεση. Κάθε φορά που μυρίζει κέδρο, ο εγκέφαλος επιβίωσης θα τη μετακινήσει στο κίτρινο, ως προληπτικό μέτρο. Αυτό είναι ένα παράδειγμα ενεργοποίησης από ένα έμμεσο πακέτο δεδομένων άδηλης μνήμης. Η φυσιολογία της θα την μετακινήσει αμέσως στο κίτρινο, θα αγχωθεί και δεν θα ξέρει γιατί. Ανάλογα με τις επιλογές της, μπορεί να αναζητήσει παρηγοριά σε ασφαλείς ανθρώπους ή μέρη, πιθανώς θα αυτοθεραπευτεί με ναρκωτικά ή αλκοόλ ή ίσως ακόμη και να γνωρίσει κάποιον σε ένα μπαρ, ασυνείδητα κινούμενη προς μια αναγνώριση του γεγονότος.
Μέχρι να επουλωθεί αυτό το ανεπίλυτο τραύμα και αυτές οι αναμνήσεις να μην βρίσκονται πλέον στην ενεργή λίστα ενεργοποίησης έκτακτης ανάγκης, αυτές οι φυσιολογικές αντιδράσεις θα κρατούν το σύστημα κολλημένο στο κίτρινο. Αυτά τα ερεθίσματα παρεμβαίνουν στην ικανότητα απόκρισης στην παρούσα στιγμή. Το τραύμα δεν βρίσκεται στο συμβάν, βρίσκεται στο νευρικό σύστημα. Η μνήμη του τραύματος θα συνεχίσει να εμφανίζεται στο παρόν, μέχρι να καθαριστεί.
Χειραγώγηση
Με παρόμοιο τρόπο, η NAA μπορεί να ενσωματώσει ή να ενεργοποιήσει πακέτα δεδομένων σιωπηρής-άδηλης μνήμης από προηγούμενους κατακλυσμούς μέσα στο τρέχον χρονοδιάγραμμά μας, παίζοντας με τις ασυνείδητες αναμνήσεις μας για να δημιουργήσει φόβο και άγχος στις μάζες. Αυτό λειτουργεί, επειδή δεν έχουμε καμία τρέχουσα μνήμη αυτών των γεγονότων, οπότε λίγοι θα μπορούσαν να το αντιληφθούν. Η κυτταρική μνήμη ενός πλανήτη που εκρήγνυται μπορεί να ανακληθεί, στο τέλος του κύκλου, χωρίς οι μάζες να γνωρίζουν από πού προέρχεται το άγχος τους για κατακλυσμό. Στη μήτρα της προσωπικότητας του εγώ των επιπέδων 1D-2D-3D, αυτό είναι το παιχνίδι που παίζεται με προγράμματα φόβου και Νοητικό Έλεγχο. Χρησιμοποιώντας τις κατώτερες πτυχές του εγκεφάλου, για να πυροδοτήσουν αντίδραση επιβίωσης. Μέχρι να είμαστε σε θέση να καθαρίσουμε τον φόβο, που συχνά σημαίνει εκκαθάριση του τραύματος, είμαστε επιρρεπείς σε ερεθίσματα από πακέτα σιωπηρής μνήμης, τα οποία μας κρατούν κολλημένους σε έναν βρόχο χρόνου.
Ψυχή και Μονάδα
Καθώς προχωράμε στη μήτρα της ψυχής, (4D-5D-6D) οι φόβοι έχουν λιγότερη επιρροή, και ακόμη λιγότερη στη μήτρα μονάδας της υπερψυχής, (7D-8D-9D). Τώρα που το υπερχρονικό συνεχές ανοίγει την πρόσβαση σε άλλες χρονογραμμές και διαστάσεις που δεν ήταν προηγουμένως διαθέσιμες σε εμάς, οι άνθρωποι που ζουν μέσα στην ψυχή ή τη μονάδα, μπορεί να βρουν τον εαυτό τους να αισθάνεται πυροδοτημένος. Μπορεί να αντιμετωπίζουν νέα πακέτα άδηλης μνήμης από παράλληλες και άλλες καθολικές χρονικές γραμμές. Αντί να αισθάνεστε ότι χάνετε έδαφος ή ότι έχετε χάσει το κέντρο σας, στην πραγματικότητα απλώς αγγίζετε μεγαλύτερα τμήματα των συλλογικών τραυματικών μνημών που προέρχονται από πιο μακρινά επίπεδα.
Κατά τη Διάρκεια του Στρες, Επιστροφή στα Βασικά
Αυτές οι πληροφορίες μοιράζονται από την οπτική ότι η καλύτερη ενημέρωση μας δίνει περισσότερες επιλογές για το πώς να ανταποκριθούμε. Όταν βρισκόμαστε αγχωμένοι, φροντίζοντας τις βασικές καθημερινές μας ανάγκες, η δημιουργία ασφάλειας και λογικής βοηθά πραγματικά. Έχουμε παρατηρήσει με το γαλαξιακό πλήρωμα ότι μερικές φορές θέλουμε μόνο να παραμένουμε στις υψηλότερες συχνότητες και να παρακάμπτουμε ορισμένες πτυχές της ενσάρκωσης. Εδώ, ενσάρκωση σημαίνει οικοδόμηση πυρήνα και θεμελίου στην καθημερινότητα, ώστε να μπορέσουν οι όψεις της ψυχής, της μονάδας και του άβαταρ να κατέλθουν στο σώμα. Η προετοιμασία του νευρικού συστήματος για να τρέξει περισσότερη συχνότητα συνήθως περιλαμβάνει την ανάγκη να επιλυθούν ανίατα συναισθήματα και τραύματα στην πορεία. Κατά την Ανάληψη, υπάρχουν στιγμές όπου χρειάζεται να καθησυχάσουμε το σώμα, δημιουργώντας τις συνθήκες ώστε να αισθανθεί ξανά ασφαλές. Μόλις βγούμε από τη ζώνη του κίτρινου και πάψουμε να αντιδρούμε, η διάκρισή μας βελτιώνεται και μπορούμε τότε να επιλέξουμε την καλύτερη πορεία δράσης.
Ελπίζουμε ότι το μοντέλο των τριών εγκεφάλων και του φωτεινού σηματοδότη θα ρίξει φως στο τι συμβαίνει όταν τα νευρικά μας συστήματα υπερδιεγείρονται. Γιατί αυτό το αισθανόμαστε τόσο βαθιά μέσα μας. Σε περιόδους άγχους, εάν είστε ανήσυχοι, επιβραδύνετε, μπείτε μέσα σας και ρωτήστε τι συνέβη τώρα; Ποιο ήταν το έναυσμα; Εάν δεν μπορείτε να το συνδέσετε με κάτι συνειδητό, σκεφτείτε ότι είναι συνδεδεμένο με την άδηλη μνήμη, ένα πακέτο δεδομένων από ένα μελλοντικό ή παρελθοντικό χρονοδιάγραμμα που μόλις ενεργοποιήθηκε. Χρησιμοποιήστε τα βασικά εργαλεία της Ενεργειακής Σύνθεσης, εντοπίστε το ερέθισμα ή το συναίσθημα, καθαρίστε τον πόνο και τον φόβο, κάτι που βοηθά στην απομάκρυνση των τραυματικών αντιδράσεων από τον σκληρό δίσκο.
Σκοτεινές Δυνάμεις και Κατοχή
Είναι σημαντικό να καταλάβουμε ότι το να ζούμε με φόβο μας κάνει επιρρεπείς σε σκοτεινές δυνάμεις και κατοχή. Εάν δεν ζούμε στην πράσινη ζώνη, ή τουλάχιστον δεν επιστρέφουμε στο πράσινο μετά από ταξίδια στην κίτρινη ζώνη, διατρέχουμε μεγαλύτερο κίνδυνο να χειραγωγηθούμε από εξωτερικές δυνάμεις. Αν το 20% ή το 40% της επίγνωσής μας έχει καταληφθεί από σήματα κινδύνου μιας παρελθοντικής χρονικής γραμμής που διαρρέουν στη στιγμή του τώρα, θα είμαστε λιγότερο ακριβείς στην αξιολόγηση της τρέχουσας κατάστασής μας.
Σκοτεινές Τέχνες
Πολλοί άνθρωποι έρχονται στο ES θέλοντας να ανοίξουν και να αναπτύξουν γρήγορα το φωτεινό τους σώμα, χωρίς να καταλαβαίνουν πώς να προστατεύσουν το πεδίο τους και να κλείσουν τις πόρτες σε παρεμβολές. Μεταξύ των νεότερων, μπορεί να υπάρχουν κάποιοι που προσπαθούν πάντα να κάνουν πάρτι, προκαλώντας τρύπες στην αύρα τους ή να μην είναι ακόμη 100% στην ηθική τους, ενώ άλλοι μπορεί να έχουν ευπάθειες μεταξύ των γενεών. Οντότητες μπορούν εύκολα να προσκολληθούν σε ένα άτομο που δεν είναι καθαρό ή συνεκτικό μέσα του, ή που κρατά εσωτερική σύγκρουση και πόνο. Αντιστρόφως, όταν κάποιος είναι καθαρός και συνεκτικός, το φωτεινό του σώμα γίνεται ορατά πιο δυνατό και μεγαλύτερο, κάτι που μπορεί να γίνει αντιληπτό και στοχοποιημένο από σκοτεινές δυνάμεις. Είτε έτσι είτε αλλιώς, μπορείτε να κατανοήσετε γιατί η οικοδόμηση ισχυρών θεμελίων και πυρήνα τονίζεται τόσο πολύ στην Ενεργειακή Σύνθεση. Γιατί το να αναλαμβάνεις 100% την ευθύνη για την κατεύθυνση της συνειδητότητάς σου, γίνεται πραγματικά τρόπος ζωής. Μόλις κάποιος έχει κάποιες εμπειρίες από πρώτο χέρι με προσκολλήσεις οντοτήτων ή αρνητικές δυνάμεις, φυσικά θέλει να σταματήσει κάθε συμπεριφορά υψηλού κινδύνου, προκειμένου να αποφύγει την ψυχική επίθεση. Η Εκπαίδευση στις Σκοτεινές Τέχνες μπορεί να είναι μια πολύ απογοητευτική στιγμή, για την κατανόηση του ευρύτερου πλαισίου στη γη και είναι ένα φυσικό μέρος της διαδικασίας.
Κατοχή
Από με την εμπειρία μας, η πλειονότητα των ανθρώπων που βιώνουν σκοτεινή κατοχή έχουν υποστεί σημαντικό τραύμα. Μπορεί να ζουν στην κίτρινη ζώνη από τη γέννησή τους ή για μια ζωή, χωρίς καμία πραγματική αίσθηση ασφάλειας. Συχνά δεν έχουν βιώσει ποτέ φυσιολογικά την κατάσταση της χαλάρωσης ή της πράσινης ζώνης. Δεν ξέρουν πώς είναι η ασφάλεια, επομένως δεν ξέρουν πώς να επιλέξουν την ασφάλεια, ούτε ως προς το πού περνούν τον χρόνο τους, ούτε ως προς το με ποιους τον περνούν. Αντίθετα, υποθέτουν ότι ο κόσμος και όλοι μέσα σε αυτόν δεν είναι ασφαλείς, πιστεύουν ότι “έτσι είναι η ζωή”, και έτσι εν αγνοία τους αφήνουν τις πόρτες ανοιχτές σε ακόμη περισσότερες σκοτεινές παρεμβάσεις. Και πάλι, αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο τονίζεται τόσο πολύ η οικοδόμηση προσωπικής ηθικής και ηθικού χαρακτήρα, ειδικά με θέματα αυτοτραυματισμού, εθισμών και αρνητικών επαναλαμβανόμενων μοτίβων. Με αυτό τον τρόπο χτίζουμε την εμπιστοσύνη στον εαυτό μας και αυξάνουμε τη διάκρισή μας, προκειμένου να αναγνωρίζουμε πού μπορούμε να τοποθετήσουμε την εμπιστοσύνη μας. Αυτή η διαδικασία βοηθά στην καλλιέργεια ενός ήρεμου νευρικού συστήματος και μιας εσωτερικής γαλήνης, που υποστηρίζουν την πρόσβαση στον Ουδέτερο Παρατηρητή, όπου μπορούμε να παρακολουθούμε γεγονότα χωρίς να πυροδοτούμαστε.
Αυτή είναι μια συνολική διαδικασία επαναπροσανατολισμού για να σταθεροποιηθεί το σώμα και το νευρικό σύστημα. Μόλις η ασφάλεια και η ειρήνη είναι εγκατασταθούν, τότε το νευρικό σύστημα μπορεί να αισθάνεται ξανά με ακρίβεια, χωρίς όλα να αναμειγνύονται με πόνο και ταλαιπωρία. Αυτό είναι ένα είδος εργασίας σταθεροποίησης και αποτελεί μέρος της οικοδόμησης των θεμελίων. Βλέπουμε όλο και περισσότερες συσσωρευμένες αντιδράσεις άγχους και τραύματος στον κόσμο γύρω μας. Ας έχουμε, λοιπόν, λίγη επιπλέον αγάπη και συμπόνια για αυτό το επίπεδο εμπειρίας. Είναι πολύ δύσκολο για τους ανθρώπους να δουλέψουν τα εργαλεία και να αντιληφθούν το ευρύτερο πλαίσιο, όταν οι αντιλήψεις τους έχουν περιοριστεί στο εύρος της επιβίωσης και τα νευρικά τους συστήματα είναι πλήρως και συστηματικά σε υπερδιέγερση.
Ανώτερη Αισθητηριακή Αντίληψη
Οι παραπάνω πληροφορίες εστιάζουν στην εμπειρία του κατώτερου εγκεφάλου επιβίωσης και του νευρικού συστήματος. Όμως το νευρικό σύστημα είναι συνδεδεμένο με πολλαπλές διαστάσεις. Καθώς επεκτείνεστε σε υψηλότερες διαστάσεις συνειδητής επίγνωσης, τα φυσικά σας σώματα βιώνουν αισθητηριακές και ενεργειακές αλλαγές. Καθώς αυτό συμβαίνει, ο κατώτερος εγκέφαλος εμπλέκεται λιγότερο στη λειτουργία των φυσικών προγραμμάτων επιβίωσης, καθώς η ασφάλεια βρίσκεται μέσα από την εσωτερική σύνδεση με την Πηγή του Θεού. Είναι μέσω του νευρικού συστήματος που οι Ανώτερες Αισθητηριακές Αντιλήψεις ενεργοποιούνται. Μπορούμε να δούμε γιατί η Αρνητική Εξωγήινη Ατζέντα (NAA) θα ήθελε να εμποδίσει αυτό να συμβεί. Διότι αυτό σημαίνει ότι οι αυτόνομες ή αυτόματες αντιδράσεις επιβίωσης δεν διευθύνουν πλέον τη φυσιολογία. Οι σκοτεινές δυνάμεις δεν μπορούν να εκμεταλλευτούν ή να προκαλέσουν αντιδράσεις επιβίωσης χρησιμοποιώντας τραυματικές εμπειρίες μέσα στη συλλογική συνείδηση, συμπεριλαμβανομένων εκείνων από άλλες χρονικές γραμμές.
Είναι μια έντονη μαθησιακή καμπύλη το να κατανοήσουμε πώς το τραύμα έχει χρησιμοποιηθεί για να κατακερματίσει σκόπιμα τους ανθρώπους, προκειμένου να διαταραχθούν οι ενσαρκώσεις της ψυχής και της μονάδας. Με τις πρόσφατες συχνότητες της Ανάληψης και την αλλαγή των Νόμων, είμαστε σε θέση να καθαρίσουμε το τραύμα πιο γρήγορα τώρα, καθώς υπάρχει περισσότερη ασφάλεια για εμάς να είμαστε αυτό που πραγματικά είμαστε. Τώρα που καταλαβαίνετε καλύτερα τη φυσιολογία του φόβου, ας προχωρήσουμε για να μάθουμε μερικά γρήγορα εργαλεία για το πώς μπορείτε να αλλάξετε “ταχύτητα” στον τρόπο που σκέφτεστε.
(Ευχαριστώ Paige για τη συγκέντρωση αυτών των πληροφοριών)